Ada Chmielewska-Ciż

adwokat

Zawód adwokata wykonuję ponad 9 lat ze stałą siedzibą w Warszawie. Jestem karnistą, dlatego podejmuję się spraw karnych, także trudnych i o najcięższe czyny...
[Więcej >>>]

Jak mogę Ci pomóc?

Złagodzenie zakazu prowadzenia pojazdów

Ada Chmielewska-Ciż17 października 20202 komentarze

Zgodnie z obietnicą dziś opowiem o możliwości złagodzenia zakazu prowadzenia pojazdów.

Najlepszy klient to oczywiście klient niewinny. Niestety, rzeczywistość nie jest tak różowa, zwłaszcza w przypadku kierowców złapanych na gorącym uczynku. Jak już pisałam w poprzednim wpisie – zakaz prowadzenia pojazdów w obecnym stanie prawnym jest dość surowym środkiem. Sam w sobie jest chyba bardziej dolegliwy niż towarzysząca jego orzeczeniu kara główna.

Rodzaje obrony

Pierwszym rodzajem obrony jest wykazanie niewinności bądź wykazanie, że doszło do wykroczenia. W przypadku osób zatrzymanych na gorącym uczynku jest to trudne, ale zdarzają się takie przypadki. Typowym przykładem jest sytuacja, w której Policja interweniuje w jakiś czas po zakończeniu jazdy…

Drugą możliwością, przydatną zwłaszcza w sytuacji,  której zachodzą podstawy do orzeczenia zakazu w wymiarze co najmniej 3 lat, jest instytucja warunkowego umorzenia postępowania. Warunkowe umorzenie oznacza uznanie winy sprawcy, ale wydany wyrok nie jest wyrokiem skazującym. Można skorzystać z tego dobrodziejstwa jeśli:

  • wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne
  • okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości
  • sprawca nie był karany za przestępstwo umyślne
  • postawa sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że będzie przestrzegał porządku prawnego
  • sprawca stoi pod zarzutem popełnienia przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.

Bonusem jest to, że sąd może nie orzec zakazu prowadzenia pojazdów albo złagodzić jego długość. Zarazem przełoży się to na konieczność ponownego zdawania egzaminu ; ).

W praktyce zastosowanie tego dobrodziejstwa wiąże się z zaistnieniem specyficznych sytuacji, takich jak:

  • stężenie alkoholu na granicy pomiędzy wykroczeniem a przestępstwem
  • jazda  w godzinach rannych, poza drogą publiczną, bez pasażerów
  • inne, wyjątkowe sytuacje.

W sytuacji podbramkowej….

… także nie jesteś skazany na niepewność o swój dalszy los. Czasami trzeba uznać swoją winę, wyrazić skruchę, powołać się na pewne istotne okoliczności (np. dobrą opinię, konieczność utrzymania rodziny) i w ramach tzw. skazania bez rozprawy bądź dobrowolnego poddania się karze negocjować łagodniejszy wymiar kary i środków karnych.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 606 887 322e-mail: adwokat.chmielewska@wp.pl

Zakaz prowadzenia pojazdów

Ada Chmielewska-Ciż13 października 2020Komentarze (0)

W ostatnim wpisie opowiedziałam Wam o grożącej odpowiedzialności karnej za jazdę pod wpływem alkoholu (bądź innego, podobnie działającego środka). Jeszcze wcześniej, omawiając różnice między katastrofą w ruchu a sprowadzeniem jej niebezpieczeństwa, przedstawiłam kary grożące za inne drogowe przestępstwa.

Dziś zajmiemy się tym, co dla większości kierowców jest najważniejszym aspektem potencjalnej odpowiedzialności karnej – zakazem prowadzenia pojazdów.

Zakaz prowadzenia pojazdów

Zakaz prowadzenia pojazdów to tzw. środek karny (art. 39  pkt 3 Kodeksu karnego). Co do zasady zakaz ten wymierza się w latach, od roku do 15 lat, ale jak zwykle są wyjątki – o czym niżej. W praktyce spraw o przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji wyróżniamy fakultatywne i obligatoryjne jego stosowanie przez sąd. Fakultatywne orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów to sytuacja, w której sąd może zastosować ten środek, ale nie musi. Obligatoryjne orzeczenie tego zakazu to sytuacja, w której sąd ma związane ręce i musi go orzec.

Środek ten występuje w różnych formach, zależnie od rodzaju pojazdu, którego zakaz prowadzenia orzeczono. Pod tym względem wyróżniamy zakaz prowadzenia:

  • pojazdów określonego rodzaju
  • wszelkich pojazdów mechanicznych
  • wszelkich pojazdów.

Kiedy sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów?

W obecnym stanie prawnym jest tylko jedna sytuacja, w której sąd może zastosować omawiany środek karny. Zgodnie z art. 42 § 1 k.k. jest to możliwe w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.

Wskazany przepis może mieć zastosowanie tylko wtedy, gdy nie zaistniały sytuacje opisane w innych przepisach ustawy karnej, skutkujące koniecznością orzeczenia zakazu. Sytuacje te to omówię w dalszej części wpisu.

Powstaje zatem pytanie jakie muszą zaistnieć okoliczności aby sąd mógł, lecz nie musiał orzekać wobec nas zakazu?

Z orzecznictwa sądowego wynika, że na pewno nie może być mowy o karygodnym naruszeniu podstawowych zasad ruchu drogowego. Znaczenie ma też rodzaj pojazdu sprawcy, a przede wszystkim ocena, czy sposób poruszania się sprawcy pd drodze stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa w komunikacji (patrz: wyr. SO w Kielcach, 13.11.2013 r., V Ka 687/13 czy wyr. SO w Kielcach, 16.09.2013 r., IX Ka 971/13).

A kiedy musi?

Niestety w większości sytuacji sąd ma obowiązek orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów : (

Pierwsza sytuacja to ta, kiedy sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Ma ona miejsce gdy sprawca zostaje skazany za przestępstwo:

  • z art. 178b k.k. – za ucieczkę przed pościgiem prowadzonym przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego
  • z art. 180a k.k. – za prowadzenie pojazdu mechanicznego bez uprawnień
  • z art. 244 k.k. – za naruszenie zakazu sądowego polegającego na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Druga – kiedy sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów (to tak a propos obrazka powyżej…) albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli:

  • sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji  był w stanie nietrzeźwości
  • w.w. sprawca był pod wpływem środka odurzającego
  • sprawca zbiegł z miejsca katastrofy, miejsca sprowadzenia bezpośredniego jej niebezpieczeństwa lub z miejsca spowodowania wypadku.

Dodatkowym bonusem jest to, że sąd orzeknie zakaz w wymiarze co najmniej 3 lat.

Trzecia – sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie:

  • popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k.
  •  popełnienia przestępstwa określonego w art. 173 k.k., którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu
  • popełnienie przestępstwa określonego w art. 177 § 2 k.k. w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub połączonego ze zbiegnięciem z miejsca zdarzenia.

Dodatkowe bonusy w tej sytuacji są dwa: z jednej strony – orzeczenie zakazu dożywotnio, z drugiej – możliwość powołania się na wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

Czwarta – gdy sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach opisanych przy sytuacji nr 3.

Jak się przed tym bronić?

Na to pytanie każdy adwokat odpowiedź zna. Oczywiście powodzenie zawsze zależy od okoliczności konkretnej sprawy.  Niemniej jednak pewne podstawy opiszę Wam w następnym opracowaniu!

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 606 887 322e-mail: adwokat.chmielewska@wp.pl

Co grozi za jazdę pod wpływem alkoholu

Ada Chmielewska-Ciż22 sierpnia 2020Komentarze (0)

Co grozi za jazdę pod wpływem alkoholu?

Dobre pytanie.

Zwłaszcza, że przy okazji epidemii koronawirusa w kolejnych tzw. „tarczach” Ustawodawca wprowadza zmiany w Kodeksie karnym.

Przestępstwem jest prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym i grozi za to, co do zasady, kara grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Natomiast prowadzenie po użyciu alkoholu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym albo każdego innego pojazdu na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu stanowi wykroczenie, zagrożone w pierwszym przypadku – karą aresztu albo grzywny w kwocie co najmniej 50 zł, zaś w drugim – karą aresztu do 14 albo grzywną.

Prowadzenie w stanie nietrzeźwości pojazdu innego niż mechaniczny, na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu  także jest wykroczeniem, za które grozi areszt bądź co najmniej 50 zł grzywny.

W Kodeksie karnym i Kodeksie wykroczeń
nie ma definicji pojazdu mechanicznego

Definicja ta znajduje się w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych,  ubezpieczeniowym funduszu gwarancyjnym i polskim biurze ubezpieczycieli komunikacyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2214).

Pojazd mechaniczny to pojazd samochodowy, ciągnik rolniczy, motorower i przyczepa określone w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym, pojazd wolnobieżny w rozumieniu przepisów tej ustawy (z wyłączeniem pojazdów wolnobieżnych będących w posiadaniu rolników posiadających gospodarstwo rolne i użytkowanych w związku z posiadaniem tego gospodarstwa).

Z kolei w ustawie z dnia 9 października 2018 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2020, poz. 110), w art. pkt 32-34 znajdują się definicje pojazdu silnikowego, samochodowego i wolnobieżnego.

Definicje na gruncie prawa karnego

Powyższe definicje nie mają wprost zastosowania na gruncie prawa karnego.

Orzecznictwo sądowe wypracowało własną definicję pojazdu mechanicznego. Sąd Najwyższy w uchwale z 28.02.1975 r., V KZP 2/74, stwierdził, że:

Pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w rozumieniu przepisów kodeksu karnego jest każdy pojazd drogowy czy szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower.

W innej uchwale, z 12.05.1993 r., I KZP 9/93, Sąd ten wskazał, że:

istnieje pewien logiczny związek pomiędzy różnego rodzaju kategoriami pojazdów poruszających się wyłącznie przy użyciu siły mechanicznej. Są to na ogół pojazdy, którymi kierowanie – ze względu na ich szybkość poruszania się lub rozmiary oraz automatyzm działania – stwarza zwiększone wymagania zachowania sprawności fizycznej i psychicznej przy poruszaniu się w ruchu drogowym.

Te właśnie względy zadecydowały o wyodrębnieniu w przepisach prawa karnego i prawa o wykroczeniach osobnej kategorii omawianych pojazdów, którą należy traktować w sposób ściśle dostosowany do ich wspólnej cechy, polegającej na ich poruszaniu się wyłącznie za pomocą siły mechanicznej i nie można tej kategorii modyfikować wyłącznie w drodze interpretacji obowiązujących w tym zakresie przepisów.

W praktyce stosowania prawa karnego przeważa pogląd przyjmujący, że pojazdem mechanicznym jest  każdy pojazd wprawiany w ruch przez umieszczony w nim silnik. 

Powyższe oznacza, że pojazdem mechanicznym jest też motorower czy wózek widłowy. Zwracam uwagę, że w świetle wyroków sądowych odpowiedzialność z art. 178a § k.k. poniesie także osoba, kierująca pojazdem mechanicznym z wyłączonym silnikiem, pchanym przez inne osoby bądź  toczącym się siłą rozpędu.

Ustawowe zagrożenie karą

Kary wskazane w art. 178a k.k. to tzw. ustawowe zagrożenie karą. Najprościej rzecz ujmując – są to granice, w ramach których w Twojej indywidualnej sprawie Sąd może się poruszać, ale których nie może przekroczyć. Z pewnymi ustawowymi wyjątkami.

Grzywna to kara polegająca na zapłacie określonej sumy pieniężnej na rachunek Skarbu Państwa.

Wymierza się ją w stawkach dziennych, określając liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki. Zasadniczo najniższa liczba stawek wynosi 10, zaś najwyższa 540. Wysokość jednej stawki waha się od 10 zł do 2 000 zł.

Ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

Kara ograniczenia wolności polega na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne lub potrącaniu od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd.

Praca na cele społeczne jest wykonywana w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym. Potrącenie wynagrodzenia za pracę może być orzeczone wobec osoby zatrudnionej. W czasie odbywania tej kary skazany nie może bez zgody sądu:

  • zmieniać miejsca stałego pobytu
  • rozwiązać stosunku pracy, o ile orzeczono wobec niego potrącenie z wynagrodzenia
  • ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.

Karę tę wymierza się w wymiarze od miesiąca do  2 lat.

Kara pozbawienia wolności wiąże się z pobytem w jednostce penitencjarnej, chyba że zostanie zawieszona.

Kara pozbawienia wolności za czyn z art. 178a k.k. co do zasady może być wymierzona od miesiąca do lat 2.

Kara aresztu trwa najkrócej 5 a najdłużej 30 dni i wymierza się ją w dniach. Grzywna wymierzona za wykroczenie jest wymierzana kwotowo i wynosi od 20 zł do 5000 złotych.

Wymierzając grzywnę, bierze się pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste i rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

Realne zagrożenie karą

Realne zagrożenie karą to wymiar kary jaki grozi Ci w konkretnej sprawie i jej okolicznościach. Ustalenie prognozy co do wymiaru kary realnie grożącej to temat rzeka, z reguły omawiany szczegółowo z klientem w zaciszu adwokackiego gabinetu.

Najkrócej rzecz ujmując to jaka kara Ci grozi za prowadzenie pojazdu czy to w stanie nietrzeźwości czy po użyciu zależy od okoliczności takich jak: rodzaju prowadzonego pojazdu, miejsca zdarzenia, ilości alkoholu, uprzedniej karalności bądź niekaralności.

Statystyki za lata 2013-1017 wskazują, że liczba skazań za przestępstwo z art. 178a k.k. spada z 93 115 w 2013 r. do 45 034 w 2017 r.

Jeśli chodzi o wymiar kary pozbawienia wolności na przestrzeni wskazanych lat zauważalne jest zaostrzenie wymiaru tej kary wyrażający się w znacznym spadku wymierzania jej w zawieszeniu. W 2017 r. za w.w. przestępstwo na 45 034 skazanych wymierzono:

  • 22 492 kar grzywny samoistnej (czyli wymierzonej jako samodzielna kara)
  • 8 490 kar ograniczenia wolności
  • 13 864 kar pozbawienia wolności, w tym 7 862 kar w zawieszeniu.
  • 184 kary mieszane
  • 4 środki karne samoistne (gdy sąd odstąpił od wymierzenia kar zasadniczej).

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 606 887 322e-mail: adwokat.chmielewska@wp.pl

Przyznam, że ostatnio miałam zbyt wiele spraw wyjazdowych, przebywałam ostatnio m.in. w Gorzowie Wielkopolskim i we Wrocławiu (niestety, w tym ostatnim przypadku posiedzenie aresztowe odbyło się w sobotę).

Aneta Kułakowska radca prawny

Aneta Kułakowska radca prawny

W związku z tym nie pojawiały się na blogu nowe wpisy. Ale nie próżnowałam.

Przeprowadziłam bardzo miłą rozmowę z Panią Mecenas Anetą Kułakowską.

Tematem rozmowy była Odpowiedzialność prezesa zarządu spółki za wypadek drogowy.

Zapraszam serdecznie do przeczytania i odwiedzenia bloga Pani Mecenas – Zarząd w spółce z o.o.

***

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 606 887 322e-mail: adwokat.chmielewska@wp.pl

Jazda pod wpływem cz. II

Ada Chmielewska-Ciż16 lipca 2020Komentarze (0)

Przyznam się, że czasami towarzyszą mi pewne przeczucia… Myślę, że dlatego na blogu ostatnio opublikowałam wpisy dotyczące katastrofy i jazdy pod wpływem.

Zaledwie kilkanaście dni później doszło do tragicznego zdarzenia z udziałem autobusu ZTM w Warszawie. Kierowca był pod wpływem amfetaminy, przebił barierki i spadł w dół z mostu. Przypadek?

Jazda pod wpływem alkoholu

Dziś napiszę coś więcej o stanie nietrzeźwości. Nie budzi wątpliwości, że prowadzenie jakiegokolwiek pojazdu po uprzednim spożyciu alkoholu jest obarczone ryzykiem. Jednakże nie zawsze w praktyce zawodowej mam do czynienia z jasnymi sytuacjami. I nie zawsze sytuacja klienta bądź poszkodowanego jest beznadziejna.

jazda pod wpływem

Photo by National Cancer Institute on Unsplash

Zacząć wypada od tego, że alkohol w organizmie żywego człowieka może mieć charakter endogenny bądź egzogenny.

Alkohol endogenny jest wytwarzany przez organizm z glukozy zawartej we krwi. W ten sposób może dojść do wytworzenia do 0,5 promila alkoholu etylowego.

W czasie agonii stężenie glukozy rośnie, zawartość alkoholu endogennego może wzrosnąć do 1 promila lub więcej (w przypadku śmierci gwałtownej). Ma to znaczenie przy ustalaniu  trzeźwości ofiar wypadków.

Co ciekawe, do wytwarzania alkoholu przez organizm dochodzi w zespole fermentacji jelitowej (inaczej „autobrowar”). Wedle dostępnych informacji na świecie zdiagnozowano 7 przypadków tego schorzenia, w tym jeden w… Polsce!

Alkohol egzogenny to ten, który dostaje się do organizmu z zewnątrz, głównie drogą wlewną.

Podczas rutynowej czynności „dmuchania w balonik” należy uważać na występowanie alkoholu resztkowego,  pozostałego po wcześniejszym spożyciu alkoholu lub produktów z jego zawartością (np. batoniki, cukierki). Dlatego tak ważne jest aby w „balonik” dmuchać mocno – do alkomatu musi dostać się powietrze z głębi płuc, a nie to z jamy ustnej (i przy okazji z otoczenia np. zimowego płynu do mycia szyb).

Badanie zawartości alkoholu

Badanie zawartości alkoholu jest obowiązkowe w następujących sytuacjach (art. 129k ustawy Prawo o ruchu drogowym):

  • kierującego – w razie uczestniczenia w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny
  • kierującego bądź inną osobę – jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem uczestniczącym w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny
  • na żądanie tych osób.

Badanie w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu przeprowadza się (art. 129i ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz Rozporządzenie z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie badań na zawartość alkoholu w organizmie):

  • przy użyciu urządzeń elektronicznych dokonujących pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu
  • na podstawie badania krwi, jeżeli stan osoby uniemożliwia badanie urządzeniem elektronicznym
  • na podstawie badania krwi, jeżeli osoba  odmawia poddania się  badaniu wydychanego powietrza
  • na podstawie badania krwi, jeżeli osoba badana pomimo przeprowadzenia badania wydychanego powietrza, żąda badania krwi
  • wystąpił brak wskazania stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu spowodowany przekroczeniem zakresu pomiarowego analizatora wydechu.

Alkomaty

Analizatory wydechu są wzorcowane. Odbywa się to jednak w warunkach laboratoryjnych, zupełnie różnych od tych, w    jakich dokonuje się pomiarów. Z tego powodu w sytuacjach dokonywania rzeczywistego pomiaru jego niepewność jest większa niż wskazana w świadectwie wzorcowania i sięga do 0,03 mg/l.

Photo by National Cancer Institute on Unsplash

W przypadku badania zawartości alkoholu w zwłokach ludzkich krew powinna być pobrana z żyły udowej, a dodatkowo także z gałki ocznej, przychłonki czy płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badanie moczu pozwala na stwierdzenie spożycia alkoholu, a nadto jest trudne do pobrania na miejscu zdarzenia, więc ma mniejsze znaczenie.

Przydaje się przy określaniu fazy przemiany alkoholu w organizmie. Jeśli  bowiem stężenie alkoholu w moczu jest niższe niż we krwi, przyjmuje się, że badany w chwili zdarzenia bądź zgonu znajdował się w fazie wchłaniania.

W fazie równowago i eliminacji (większej jej części) stężenie w moczu jest o 20%-30% wyższe niż we krwi.

Jazda pod wpływem w orzecznictwie sądowym

Podstawowym probierzem stanu nietrzeźwości są opisane wyżej metody badawcze, obarczone jednak pewnymi ryzykami. Sprawą granicznych stężeń zajmował się m.in. Sąd Najwyższy w sprawie IV KK 116/08, zakończonej wydaniem wyroku  15.10.2008 r. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy zawarł następującą tezę:

Dla odpowiedzialności karnej na podstawie art. 178a § 1 KK niezbędne jest ustalenie, że w chwili prowadzenia pojazdu poziom stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu przekraczał 0,25 mg/l. W przypadku gdy różnica w wartości pomiarów dokonanych w odstępie dwóch minut wynosi 0,04 mg/l, co odpowiada w przybliżeniu różnicy 0,08 promila alkoholu we krwi, wymaga to racjonalnego wyjaśnienia przyczyn rozbieżności wartości pomiarów, nie dającej się uzasadnić intensywnością procesu fizjologicznej redukcji alkoholu w organizmie. Uzasadnienie takie nie może być wynikiem intuicyjnego ustalenia, bo wymaga ono wiedzy specjalnej.

Z kolei w postanowieniu z 10.09.2008 r. w sprawie V KK 160/08 Sąd Najwyższy stwierdził, że:

Kwestia dopuszczalnego błędu w urządzeniach pomiarowych nie ma żadnego wpływu na stan świadomości osoby badanej co do tego, czy znajduje się lub też może się znajdować w stanie nietrzeźwości. Świadomość istnienia takiej okoliczności tj. stanu nietrzeźwości, rozumiana być musi jako wynikająca z poziomu rozwoju psychicznego zdolność rozpoznania określonego stanu własnej osoby; w praktyce sądowo-psychiatrycznej termin „świadomość” oznacza „przytomność”. Na stan świadomości oskarżonego, co do bycia w stanie nietrzeźwości, w czasie prowadzenia samochodu nie ma wpływu odczyt alkometru i statystyczny stopień błędu odczytu.

Jeśli nie da się przeprowadzić badania wydychanego powietrza, krwi czy moczu, orzecznictwo dopuszcza czynienie ustaleń co do znamion nietrzeźwości na podstawie innych dowodów np. zeznań świadków czy wyjaśnień oskarżonego (SN, wyrok z 2.11.1961 r., V K 504/61 czy SN, postanowienie z  8.04. 2014 r., III KK 433/13).

Zdarzają się także sytuacje graniczne, kiedy przekroczenie stanu nietrzeźwości jest niewielkie i podsądny liczy na warunkowe umorzenie postępowania, a co za tym idzie – możliwość orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów na minimalny okres 1 roku, a nie 3 lat.

Aby jednak taka sztuka się udała bierze się pod uwagę takie okoliczności, jak stopień zawartości alkoholu w organizmie sprawcy ponad ustawowe minimum, sposób prowadzenia pojazdu w aspekcie realnego, faktycznego zagrożenia dla ruchu (poza stanem nietrzeźwości, ewentualne naruszenie innych zasad bezpieczeństwa w ruchu, zwłaszcza w aspekcie znaczenia ich wagi dla tegoż bezpieczeństwa), miejsce poruszania się pojazdem (np. drogi o małym natężeniu ruchu, czy też miejsca o znacznym natężeniu ruchu, wymagające szczególnej uwagi także od trzeźwego kierowcy) – tak Sąd Najwyższy Izba Wojskowa w wyroku z 16.04. 2002 r., WA 11/02.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 606 887 322e-mail: adwokat.chmielewska@wp.pl